- Ben de oynayabilir miyim? - Bilyen var mı?
- Evet. - Peki.
- Teşekkürler. - Bir şey değil.
- Adın ne? - Louis. Seninki? - Alan.
- Buralardan değilsin, değil mi? - Hayır, ailemle bugünlük buraya geldik.
- Ne oldu? - Orada ne var?
Yapma. Buraya gelmemiz bile yasak.
- Hadi. - Beni bekle.
- Aşağıya inelim. - Hayır.
Yapma!
Alan, yapma.
Gördün mü, o kadar zor değil. Aşağıya bakma yeter.
Louis!
Hadi!
Gördün mü, sağlam işte.
- Louis. - Hareket edemiyorum! -Hadi!
Alan, yardım et!
Dur.
''Kurgucu''nun kuralları:
I. Bir ''kurgucu'' Zoe görüntülerini satamaz veya veremez.
II. Bir ''kurgucu'' Zoe implantına sahip olamaz.
III. Bir kurgucu ''yeniden hatırlama'' için başka hayatlardan görüntü alamaz.
D. Monroe: 0 yıl, 0 gün, 0 saat. - Bir oğlun oldu.
- İyi mi? - Harika. - Çok iyi.
- Çok güzel bir oğlun oldu. - Güzel. Çok güzel.
- İyi mi? - O iyi, canım. Çok güzel.
- Çok iyi. Tebrikler, Carol. - Geliyor işte.
Çok güzel bir oğlan.
- Adı ne? - Danny. - Merhaba Danny.
Danny, buraya gel canım. Karıncalardan uzak dur.
Mahallenin en besili karıncaları bizde. Hadi gel.
Beni adamlarına karşı senin adamların.
Aman Tanrım, bu benim. Bu benim.
Kullandığınız bu müzik ne? Gerçekten çok beğendim.
Her ne ise, çok güzelmiş.
Gerçekten, bilmiyorum işte, onun hayatına uyuyor.
Eee Danny, hala büyüyor musun? - Hayır. -Hayır mı?
Büyüyüp bir ressam olmak istemiyor muydun?
Bu açılış bölümünün bir kısmı. Kalan kısmın biraz düzeltmeye ihtiyacı var.
Şimdilik 1 saat 40 dakika oldu. -Evet, bu iyi.
Yarınki ''yeniden hatırlama''dan önce yalnızca bir göz atmak istedim.
Harika iş çıkardınız, Bay Hakman. Orospu çocuğunu iyi anlattınız. -Rica ederim.
13 yaşındayken Danny, babam ve ben balığa çıkmıştık. Onun olduğunu...
- Ümit Burnu'ndaki mi? - Evet, o.
- O günü hala hatırlarım. - Özellikle onu istediyseniz, yine hatırlayacaksınız.
Ben gideyim o halde.
Zoe Projesi, D.Monroe.
D. Monroe-127 numaralı sahneyi açıyor.
- Aman Tanrım! - Sana çeneni kapatmanı söyledim!
- Danny, lütfen dur!
Seni orospu!
Tanrım, lütfen yapma!
127. sahne silindi.
Eye Tech, Zoe implantın 9. neslini sunar. Ailemizden ailenize.
- Sence bir tane de biz alabilir miyiz? - Evet. - Umarım öyledir.
Bu paraya değer.
İzninizle.
Bu kız tam bir umutsuz vakaydı.
İçki içip uyuşturucu kullanıyordu. 21 yaşına gelip Zoe implantı öğrenince...
...yeniden doğmuş gibi oldu.
Birinin bir gün izleyebileceği düşüncesi...
...onu nazik, iyi, sevgi dolu birine döndürdü. -Sonra ne oldu?
İntihar etti. 27. katın balkonundan kafa üstü yere çakıldı.
İmplant anında yok oldu. - Çok güzel hikaye. Devam et lütfen.
- Geri çekilin. - Alan.
- Michael, bu Alan Hakman. - Merhaba. - Merhaba.
- Sizinle tanışmak bir onur. - Michael yeni asistanım.
- Eddie'ye ne oldu? - Eddie benden korktu.
Alan, bunları gördün mü? Şehrin her yerinde bunlardan var.
Biliyorsun, bu Zoe karşıtı hippiler bana hep biraz kaçık gibi görünürlerdi.
Ama şimdi gerçekten kaçık gibi görünüyorlar.
Başkalarının gözünden görmek bizim işimiz değil. Bu Tanrı'nın işi. Sadece onun.
- Yalnızca iyi mi? - Yalnızca iyi.
Michael, bu adamla tanışmak büyük bir ayrıcalıktır.
- O, şehrin en iyi ''kurgucu''su. - Asistanınız kim?
- Benim asistanım yok. - Çünkü bu işe girmeye can atan bir arkadaşım var.
- Çok yetenekli bir kız. - Ben asistanla çalışmam.
- Benim için bir şeyin var mı, Thelma? - Hemen iş konuşmaya başlıyorsun.
Geçen hafta pas geçtiğim bir iş geldi ve sanırım sana göre.
Charles Bannister'ı tanıyor musun? Dul karısı bir kurgucu arıyor.
- Eye Tech'in avukatı olan Bannister mı? - Koşu yaparken kalbi durmuş.
Görüntü işi yapan Eye Tech mi?
Jennifer Bannister onlara karşı dava kazandı ve kocasının implantını talep etti.
Kendi ''kurgucu''sunun olmasında da ısrar etti ve bunun için iyi sebepleri var.
Bu iş biz alabilirdik. Caldwell'den sonra programımız bomboş.
Pis işlerden hoşlanmıyorum. Bana kabuslar yaşatıyor.
Ve bu Bannister domuzu... Tam bir pislik.
Görüntülere bir göz attım ve hemen geri gönderdim.
Beni sadece sen Monroe işiyle meşgul olduğun için tuttu.
Asıl istediği sensin. - Ben uygunum. -Güzel.
Arkadaşım Alan'ın uzmanlığı...
Bakmaya dayanamayacağın bir şey varsa o bakar.
Yarın ona bir uğra. Seni bekliyor olacak.
- Gitmemiz gerek. - Evet, iki gün sonra ''yeniden hatırlama'' var...
...biz hala görüntü kesiyoruz. Lanet olası son dakika işleri.
- Yapma Thelma, bu iş seni genç tutuyor. - Alan.
Alan, Alan, şu yeni tasnif programı üzerinde çalışıyorum ve...
...senin fikirlerini almayı çok isterim. - Belki başka zaman.
Tabii, belki başka zaman.
- Bunu çok dikkatli bir şekilde koy. - Elbette. - Tamam.
Delila, kendi kendine yetebilme bölümünde intihar var mı?
- Ne işin var burada? - Yalnızca konuşmak istedim.
Meşgulüm.
Dükkan hala açık. Hala müşteriler var.
Kitaplar raflardan uçup gidiyor.
20 dakika sonra kapatıyoruz.
Bu çok heyecan verici. Beni daha önce evine hiç çağırmamıştın.
- Hep işimi görmek istiyordun. - Her zaman çalışıyorsun.
Bütün zamanını neyin aldığını merak ediyorum.
Sen bir cenaze levazımatçısı gibisin. Ya da bir rahip.
Ya da hayvan postunu dolduran bir sanatçı. Ya da hepsi birden.
Yani yaşam üzerine yaşam görüyorsun.
Çoğumuz sadece bir taneye sahip oluyor.
İnsanların hayatları nasıl? Bir anlamları var mı?
Hepsi çok muazzam ve tesadüfi görünüyor.
Hiç bir ''yeniden hatırlama''ya katıldın mı?
- Bir kez. Birkaç yıl önce. - Kimin?
Eski erkek arkadaşımın. Ama dayanamadım, izleyemedim.
- Neden? - Çünkü o...
...o değildi ve ben kendi kafamdaki gibi hatırlamak istedim.
Otur.
Teşekkürler.
W. Davis: 82 yıl, 179 gün, 20 saat
W. Davis: 72 yıl, 53 gün, 15 saat
W. Davis: 55 yıl, 181 gün, 22 saat
W. Davis: 44 yıl, 28 gün, 10 saat - Sanki aklımı okudun, Alan.
Ben de sürekli yaşımın gençleştiği bu rüyayı görüyorum.
W. Davis: 35 yıl, 200 gün, 16 saat
W. Davis: 21 yıl, 52 gün, 23 saat
W. Davis: 13 yıl, 110 gün, 11 saat
W. Davis: 9 yıl, 23 gün, 19 saat
- Peki ya aradaki dönemler? - Bu küçük bir parça, az ve öz...
...simetrik. Dünya bana böyle görünüyor. Benim görüş açım.
- Bunu nasıl başarıyorsun? - Yapmam gerekiyor.
Kendi hayatını da yaşaman gerekiyor.
Ev çok büyük, devasa.
Bunun gibi. Kimin evi diye merak ediyoruz.
Orada olmak tehlikeli görünüyor. Heyecanlanıyorum.
Ayaklarımızı kaşındıran çimleri görüyorum.
Sonra su serpme makinesi her tarafımıza su sıçratıyor ve kaçıyoruz.
Dün gibi hatırlıyorum.
Kızınızla ilgili bir an hatırlıyor musunuz?
Uzun zaman önceydi. Isabel'i okuldaki yetenek yarışmasında seyrediyorduk.
Isabel o gece harikaydı. Sanırım hem Charles hem ben...
...o gece ailenin ne kadar müthiş bir şey olduğunu fark ettik.
Bunu o sahnedeyken birlikte hissettik.
- Affedersiniz. - Çok zor olduğunu biliyorum, Bayan Bannister ama bu önemli.
Bu bir ''kurgucu''nun işinin temeli. Saklamak istediğiniz...
...anları seçmek için size ve ailenize ihtiyacım var.
Kocanızı sizin aracılığınızla anlamazsam işimi gerektiği gibi yapamam.
Sizin en iyisi olduğunuzu duydum.
Charles'ı nasıl ele alacağınızı bileceğinizi.
Kocam çok iyi bir adamdı, Bay Hakman.
İyi bir adam olarak hatırlanmayı hak ediyor.
İlk kurgudan sonra Isabel'le konuşmam gerekecek.
Bu gerekli mi?
Söylemedikleriniz içinde yakında bilmediğim bir şey kalmayacak.
Elbette. Evet. Rom.
Eye Tech deposunu arayıp Bay Hakman'ın uğrayacağını söyle lütfen. -Peki, efendim.
Teşekkürler.
''Kurgucular''ın baştan savma yaptıkları ''yeniden hatırlama''lar gördüm.
- Ölülere hiç saygıları yok. - Ölüler benim için hiçbir şey ifade etmiyor.
Bu projeyi aldım, çünkü yaşayanlara saygım var.
- Kendin için hatırla! - Kendin için hatırla!
- Bugünü yaşa!
Bugünü yaşa!
- Numara yapıyorsun! - Evinize gitsenize!
Evinize gidin! Biraz saygı gösterin!
Gözlerini aç!
Üzgünüm Bayan Monroe, hiç bu kadar kötü olmamıştı.
- Demek bu o, ha? - Bu o.
Caroline, iyi misin?
- Çok güzel. - Merhaba. Geçti.
Gözlerini açtı. Sana bakıyor. Adı ne? - Danny.
Danny, seni ziyarete geldiler.
Gerçekten iyiyim. - Harika. - Bak ne yaptım.
Çok güzel oldu gerçekten, Danny. Şimdi git fırçanı yıka.
Eee Danny, hala büyüyor musun? - Hayır. -Hayır mı?
Büyüyüp bir ressam olmak istemiyor muydun? - Artık istemiyorum.
Öyle mi? Şimdi ne olmak istiyorsun? - Doktor. -Doktor demek?
Akıllı çocuk, çok para kazanacak. Neden doktor olmak istiyorsun?
- Çünkü yaralı insanlara yardım etmek istiyorum. -Şu çocuğa baksanıza.
Sen çok iyi kalplisin, Danny. Hayatta tek ihtiyacın olan şey de bu.
Hadi şimdi uslu bir çocuk olup yemeğini ye.
Buradan kestim. Bana 17 numarayı verin lütfen.
İşin aslı profesör, bence 12 numara daha uygun olur.
Evet, doğru. 12 numara.
Teşekkürler, Bay Monroe.
Merhaba, ben Dr. Daniel Monroe.
Son 3 gündür sizi hastanede görüyorum ve...
...buradaki en güzel kadını fark etmemem mümkün değildi.
Belki bir ara benimle yemeğe çıkmak istersin diye düşündüm.
- Bu güzel olur. - Mutlu yıllar, Danny.
- Hadi, Danny. Konuşma yap. - Mutlu yıllar.
Tuhaf bir işin var, değil mi Alan?
İnsanların hayatlarını alıp onlardan yalan yaratıyorsun. -Fletcher, uzun zaman oldu.
- 8 yıl. - Şu anda arayı kapatacak vaktim yok.
Hepinize teşekkür ediyorum. Ciddiyim, bu şimdiye kadarki en güzel doğum günüm.
Bununla nasıl başa çıkıyorsun, Alan?
İnsanlar uyuyup sıçıyorlar. Birbirlerinden bir şeyler çalıyorlar.
Konuşamam. Çalışıyorum.
Çok incindim. Buraya bunun için gelmedim.
- 2 ay boyunca doluyum. - Hayır, hayır.
Elimde sana önerecek bir iş yok. Aslında sende benim ihtiyacım olan bir şey var.
- Bende senin istediğin ne olabilir ki? - Bannister işini aldığını biliyorum.
- O işi istiyorum - ''Kurgu'' işini bıraktığını zannediyordum.
Sana 500.000 dolar nakit öneriyorum.
Kurallar mı yine? Şu kuralları unutup biraz büyü artık.
Artık gerçek hayattayız.
- Teknede renklerle mi oynadınız? - Böyle bir şey asla yapmam.
Emin misiniz? Çünkü yeşil olduğunu hatırlıyorum, kırmızı değil.
Garip. Sanki o teknedeki bütün anılarım yeşildi. Çok şaşırdım.
Belki de yeşildi. İzin verir misiniz, gitmem gerekiyor.
Peki. Koşuşturma, koşuşturma. Çok güzel bir iş, Bay Hakman.
Kendim için de sizi düşüneceğim.
Doğru ya, sorular. Ben farklı hatırlıyorum: ''Böyle olduğuna emin misiniz?''
Bazılarımız hala kurallara bağlı yaşıyor, Fletcher.
Çekip gitmedik. Neye mal olursa olsun katlandık.
Neye mal oldu peki, Alan? Kuruntu, saplantı, suçluluk.
Hayır, bende bunların hiçbiri yok.
En azından senin kadar. Seni arayacağım.
Dur.
Kocanın hak ettiği gibi bir ''yeniden hatırlama'' oldu, Caroline.
- O gerçekten özel biriydi. - Teşekkürler, Nathalie.
D. Monroe: 57 yıl, 78 gün, 15 saat.
İzninle.
- Bay Hakman. - Bayan Monroe.
- Niye böyle dövmeleri var? - Emin değilim.
- Çok grotesk, değil mi? - Kaybınız için üzgünüm.
Teşekkürler.
Bakın, ''kurgucu'' geliyor.
Gözlerini keseceğim.
Geri çekilin. Geri çekilin.
Charles Bannister'ın Zoe kayıtlarını alıyor.
544.628 canlı saati işleme tabi tutuyor.
Dosyaları sınıflandırıyor. Çocukluk...
...ergenlik, orta yaş...
...duygusal hayat, tutkular, kişisel temizlik...
...din, trajedi, düğün...
...mastürbasyon, korkular, egzersiz...
...üniversite, şiddet, okul...
...kur yapma, iş hayatı...
Bannister geleceğe bakıyor.
Eye Tech Avukatı Charles Bannister kalp sorunlarından öldü.
Eye Tech'in taahhütleriyle ilgili endişelenecek bir şey yok.
Yatırmak istediğimiz 1.3 milyar dolarımız var.
Düşünüyorum da Eye Tech...
Nasıl oldu? Bayıldım. Teşekkürler, Charles.
Charlie, hadi gel, kumdan kale yapacağız.
- Mutlu yıllar, canım. - Güzel mi?
C. Bannister: 54 yıl, 175 gün, 18 saat
Merhaba, bebeğim. Hala uyanık mısın? - Hayır.
Baban seni çok seviyor, biliyorsun değil mi? - Ben de seni, baba.
Çalışma odama gelmek ister misin? Sana üzerinde çalıştığım şeyi göstereyim.
- Ne üzerine çalışıyorsun? - Yeni bir dava.
Hadi gel. - Peki.
- Neşeli bekçi köpeğiyle ilgili kitap okuduk. - Neşeli bekçi köpeği mi?
Çok mutlu bir köpek. Baba. - Efendim, canım?
- Evcil bir hayvan alabilir miyiz? - Olabilir. Nasıl bir hayvan?
- Kedi olabilir. - Kedi mi? Elbette. İçeri gir, canım.
- Baba. - Efendim, canım?
- Yatağıma dönmek istiyorum. - Biraz sonra, canım. Biraz sonra.
- Baban seni çok seviyor, biliyorsun değil mi? - Ben de seni, baba.
C. Bannister: 54 yıl, 176 gün, 14 saat. - Harika değil mi?
- Çok güzel görünüyorsun, canım. - Teşekkürler.
- Rom'a biraz daha şampanya getirmesini söyleyeceğim. - Tamam.
- İster misiniz, efendim? - Hayır, teşekkürler.
Jennifer merhaba demek istedi ama zavallıcık uyuyakaldı.
Çok güzel bir resim. O çok akıllı bir kız. -Evet, öyle.
Jennifer'la ben çok şanslıyız. Onun...
- Adın ne? - Louis. Seninki? - Alan.
Görüntü kilitlendi.
Kimlik eşleştirmesi.
Arıyor.
- Hadi. - Hayır. Kımıldayamıyorum. Hareket edemiyorum!
Bannister projesini aldığını biliyorum ve onu ben istiyorum.
Bir şey buldum, Delila. Yeni projede, çok önemli bir şey.
Ve bunu araştırmam gerekiyor. Bu... - Yeni bir ''kurgu'' projesi mi?
Bana bundan mı bahsedeceksin, Alan? - Bundan daha fazlası.
Çok fazla yaşam görüyorsun ama yine de durumu anlamıyorsun.
Senin dairendeki o geceden sonra senden hiç haber almadım. - Sana ihtiyacım var.
Neden? Neden bana ihtiyacın var?
Senin yanında bana yer yok. Kendin için bile yer yok.
- Kendini o makineden ayırmalısın. - Evet. Evet.
Alan.
Bu anın, kadını olduğu kişi haline getirdiğine karar verdin.
Kadının hayatına bu andan itibaren belli bir çizgi çektin.
Böyle bir kararı nasıl verebilirsin? Bütün hayatı... - Michael, Michael.
Öykülere karar vermemiz gerek. Yoksa bir ''yeniden hatırlama'' olmaz.
- Evet, ama yine de anlamıyorum. - Anlaman gerekmiyor.
Sadece yapman gerek. Güven bana.
Alan, canım, korkmuş gibi görünüyorsun. Etrafın kusuruna bakma. Çocuk işte.
Seninle yalnız konuşmam gerek.
Michael, dükkana gidip sigara alır mısın?
- Zaten 8 paket var. - O zaman onları geri götür, canım.
O kadarına ihtiyacımız yok.
Çok duygusal bir çocuk. Şimdi...
İyi misin? - Dün Fletcher'ı gördüm.
- Gerçekten mi? - Evet. - Fletcher.
- İşte o iyi bir asistandı. - Bıraktıktan sonra ona ne oldu?
Değişmiş görünüyordu. - Birkaç sene haberleştik.
Sonra kız kardeşi Laura, Laura'yı hatırlarsın...
Oğlu kan kanserinden öldü. Daha 12 yaşındaydı.
Bunu hiç atlatamadı. Günlerini oğlunun kurgulanmamış görüntülerini...
...izleyerek geçirdi. Ve herkesle konuşmayı kesti.
Sonraları Fletcher'ın kim olduğunu bile hatırlamadı.
Ondan sonra da tamamen ortalıktan kayboldu.
İmplant karşıtı gruplarla ilgisi olabilir mi sence?
Böyle dedikodular duymuştum.
Konuşmalarının eski bir ''kurgucu'' tarafından düzenlendiğini.
Fletcher olabileceğini hiç düşünmemiştim.
Bannister'ın görüntülerini almak istiyor.
Bu implant karşıtı gruplar dindar fanatikler gibi oldular.
Geçen gece Michael'a iyi bir sopa attılar.
Yani artık konuşmakla yetinmiyorlar.
Bannister'ın hayatını istiyorlarsa, o piç herif savaşmaya değmez.
Görüntüleri karısına geri ver, bırak o uğraşsın. -Geri veremem.
O projede yıllardır görmediğim biri var.
Bunun olmasından nefret ediyorum. -Evet.
Kalabalık bir partide. Adı hiç geçmiyor.
Yine de onu bulmak zorundayım. Bannister'ın hayatındaki önemli kişilerden değil.
Kim olduğunu bulmam günler alacak.
- Kim bu peki? - Çocukluğumdan biri.
Bannister'ın hayatı bana yol gösterebilecek tek şey.
Peki, aileye gidip gizlice bilgi toplamaya çalış.
Proje için araştırma yaptığını söyle. Bu işleri hızlandırır.
Dikkatli ol, Alan.
- Birbirimizi nereden tanıyorduk? - Tanımıyoruz.
- Yanlış cevap, dostum. - Ortak bir arkadaşımız var. Billy Finch.
- Billy kim? - Oyun oynama. Seni bundan daha iyi tanıyorum.
Bütün sırlarını biliyorum, Oliver? - Adımı nereden biliyorsun?
13 yaşındayken o kedi yavrularını boğduğunu biliyorum.
Billy'ye kardeşini öldürdüğü silahı senin sattığını da biliyorum.
Arkadaşlar seni ilerletir, derler ama sadece iyi arkadaşlar ilerletir.
Billy'nin istediği şey. Silah.
Al şunu. Al.
Bunları da. Bunları da al. Hepsini al. Lütfen git.
Peki, Oli. Kendine iyi bak.
- Buradayım. - Bunun için mi benimle burada buluşmak istedin?
- Böyle daha güvenli olacağını düşündüm. -Thelma nasıl?
Sana Bannister'ı veremem. Bunu biliyorsun.
Düşününce bu inanılmaz geliyor.
Bu insanların çoğunda implant var.
Bu bebek yıllar sonra annesini nasıl hatırlayacak? Aralarındaki özel anları mı..
...yoksa senin gibi birinin özel olduğuna karar verdiği anları mı?
Benim işim insanların hatırlamak istediklerini hatırlamalarına yardım etmek.
Çok yüce gönüllüsün ama zararın boyutlarını anladığını zannetmiyorum.
İmplantın insanlar üzerindeki derin etkilerini ölçmenin imkanı yok.
İstendiği gibi davranıyor muyum? Bunu söylemeli miyim söylememeli miyim?
Bunu yaparsam 30 sene sonra ne düşünürler?
En temel haklara ne oldu peki? Görüntülenmeme hakkı.
Farkında bile olmadan birisinin ''yeniden hatırlama''sında görünmeme hakkı.
Teknolojiyi ben icat etmedim. İnsanlar beğenmeseler almazlardı.
İnsanların ihtiyaçlarını karşılıyor. - Alan, sen katilleri alıp aziz yapıyorsun.
O yüzden Charles Bannister'a ihtiyacımız var. Eye Tech'in en tanınan kişilerinden.
İnsanlar onu saygı gören, ailesini seven...
...bağışlarda bulunan biri olarak hatırlayacak.
Bannister, implantı şirketten dışarı çıkan ilk Eye Tech çalışanı.
Karısı bunun için savaşıyor. Onun kocası ve kızı hakkında...
...bir şeyler sakladığını biliyoruz ve bunu bulacağız.
Eye Tech azizleri temiz değil ve Bannister'ın implantı bunun delili.
Yani Eye Tech'i bir skandal ile yok etmek istiyorsun? -Kesinlikle.
Basın çıldıracak. O mükemmel bir aday. Bu görüntüleri almalıyım.
Bu konu kız kardeşinle mi ilgili?
Onun adını ağzına bile alma. Hakkında hiçbir şey bilmiyorsun.
Onun bununla bir ilgisi yok.
Bannister'ın implantında bütün kişisel geçmişi var.
Geçmişin güzel anılarla yeniden yazılmasına seyirci kalmayacağım.
Neden senin adın pislikleri hayatını kurgulamakta en başta geliyor?
Çünkü ben onları günahları için cezalandırıldıktan çok sonra affediyorum.
Ne yaptığını biliyorum. Niye yaptığını.
''Günah yiyen''in ne demek olduğunu biliyor musun?
Eski bir gelenek.
Biri ölünce, ''günah yiyen''i çağırırlardı.
Günah yiyenler dışlananlar, marjinallerdi.
Ölüyü yatırıp göğsüne ekmek ve tuz, gözlerine de para koyarlardı.
Günah yiyen ekmek ve tuzu yiyip parayı ücreti olarak alırdı.
Böylelikle günah yiyen ölünün günahlarını içine çekerdi.
Ve böylece onun ruhunu temizler ve öbür dünyaya rahat gitmesini sağlardı.
Onun işi buydu.
Peki ya bütün o pisliklerin sorumluluğunu taşıyan günah yiyenin ruhu?
Benim ruhum için mi endişeleniyorsun, Fletcher?
- Bannister'ı alacağım. - Sana veremem.
Arkamdaki adamı görüyor musun?
Onu bu konuşmaya dahil etmek istemiyorum.
Ama bana başka seçenek bırakmazsan bunu yapacağım.
Alan. Alan!
Kocanıza ilk aşık olduğunuz anı hatırlıyor musunuz?
Böyle bir soruya nasıl cevap verebilirsiniz ki?
- İskelede mi? - Evet, iskelede.
Yürüyorduk ve... - Bu üniversite yıllarındaydı, değil mi?
Evet, üniversite yılları. Ona bakıp...
...''işte hayatımı geçirmek istediğim adam bu'' diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Son bir sorum var.
Partilerinizin birinde bir adam var. -Adam mı?
Gözlüklü bir adam. Fark etmiş olabilirsiniz. Çok kalın camlı gözlükleri var.
Kalın camlı gözlük mü? Bay Hakman, bunun konuyla ne ilgisi var?
Tanımadığım önemsiz insanların ''yeniden hatırlama''da yeri yok.
Aile, iş, ilgili insanlar.
Bütün istediğim bu. Geri kalan her şeyi kesin.
Isabel'le konuşsam iyi olur.
- Şimdi mi? - Çok yardımcı olur.
Evet. Tabii.
Isabel.
Sana ne söylediğimi hatırlıyor musun?
Bay Hakman baban hakkında konuşmak istiyor. ''Yeniden hatırlama'' için.
Bayan Bannister, yemeklerle ilgili bir sorunumuz var.
- Merhaba, Isabel. - Merhaba, Bay Hakman.
Bay Hakman çok resmi oldu. Benim adım Alan.
Çok güzel bir ev. İçeride neler oluyor?
Bay Kurbağa için doğum günü partisi var.
Seni bir dakikalığına partiden uzaklaştırsam Bay Kurbağa için sorun olur mu? -Peki.
- Kucağındaki kim? - Bebeğim.
- Adı ne? - Stephanie. O sadece bir oyuncak, gördün mü?
- Isabel, baban... - Babam dünyanın en iyi babası.
Bir keresinde çok önemli bir toplantısı varken beni at binmeye götürdü.
Her gece yatmadan önce bana masallar okurdu.
Bazen uyduruyordu ama bilmeme rağmen umursamıyordum.
Babanla konuşmak için geldiğimi annen söyledi.
Tamam. O zaman konuşmayız.
Senden biraz daha büyükken annemle babamı kaybettim.
Ne hissettiğini pek fazla insan bilmez. Çoğu kişi anlamaz.
Ama ben anlıyorum. Sorular sorup her şeye burnumu sokmamı istemiyorsun.
Ve haklısın.
Peki. Alan?
Aslında Bay Kurbağa'nın yaş günü değil.
Doğum günü bir hafta sonra.
Gitmeden önce son bir soru sorabilir miyim?
Ailenin verdiği partilerden birinde bir adam vardı.
Bu adamın en önemli özelliği çok kalın camlı gözlükler takması.
- Neredeyse cam bir şişenin dibi gibi. -Bay Hunt.
Davetiyesini ben götürdüm. - Bay Hunt mı?
- Adı Louis Hunt mıydı? - Benim öğretmenimdi.
- Gerçekten mi? Ne dersi veriyordu? - Artık ders vermiyor.
Bir sene önce bir trafik kazasında öldü. Çok üzücüydü.
Baban gibi onun için de ''yeniden hatırlama'' düzenlendi mi?
Bilmiyorum. Sadece okulda bir gün düzenleyip onunla ilgili konuştuk.
Teşekkürler, Isabel.
Alan?
Babamın hatırladığı şeyleri düzeltecek misin?
Bir bakıma, evet.
Bir keresinde sözleşmesinin üstünü çizdiğimi unutmasını sağlar mısın?
- Olur. - Bir keresinde de saçını çok çektiğimde bağırmıştı.
Bunu da unutacak mı? - Unutacak.
Ama sen sakın unutma.
Alan, biraz rahatlasana.
Kimse bizi takip etmiyor.
Sana büyük bir iyilik yapıyorum.
Kuzenim bu gece geç saate kadar çalıştığı için şanslısın. - Teşekkürler.
- Bu adamın adı ne peki? - Louis Hunt.
Eğer implantı varsa, burada kaydı vardır.
Buraya girdiğimiz için işimi kaybedebilirim. - Yapma.
Senin başını derde sokar mıyım?
Bilgisayarıma giren herkesi izleyebilirim.
O yüzden yapabileceğimin en iyisi bu. Lütfen acele et.
Bu soylara göre. Soyağacını bilmiyorum. Nasıl bulacağım?
Yazılı kopyaları seri numaralarına göre.
İmplant tarihine göre alfabetik olarak sıralı.
Benimle aynı yaşta.
Hunt yok.
Alan.
Merhaba Bay ve Bayan Hakman.
Doğacak oğlunuz için Zoe implant satın aldınız.
Bunun anlamı ne? Ölümsüzlük.
Artık en mutlu anlarınız zaman içinde solup yok olmayacak.
Unutmayın, Zoe implant tamamıyla organik.
Ayrıca bebeğinizin beyni ve sinir merkeziyle beraber büyüyeceği için...
...tespit edilemez.
Bu hediyeden çocuğunuza bahsetmek için en iyi zaman nedir?
21 yaşına geldiklerinde, taşıyıcıların çoğu bu durumu anlayacak kadar olgundur.
O dakikadan itibaren oğlunuz bunu sonsuza dek her an bilerek yaşayacak.
Deneyimleri ve maceraları yeniden görülecek ve kaybolmayacak.
İşte harika anılar da böyle oluşur. Tebrikler.
Aman Tanrım! - Bu benim.
- Bu benim. - İnsanların hayatlarını alıp onlardan yalanlar üretiyorsun.
- Babam dünyanın en iyi babası. - Düşününce inanılmaz geliyor.
- Bu insanların çoğunda implant var. - Bunu söylemek için doğru zaman ne?
- Çok muazzam ve tesadüfi görünüyor. - Bu gerçek hayat.
- Yapma. Buraya gelmemiz yasak. - Kendin için hatırla.
Katilleri alıp onları aziz haline getiriyorsun.
- Kim bu? - Çocukluğumdan biri.
Peki ya bütün o pisliklerin sorumluluğunu taşıyan günah yiyenin ruhu?
Çıkın kafamdan!
Alan, telefonun beni çok endişelendirdi.
Aynayı gördüm. Ne oldu sana?
Bir şey gördüm.
Pekala, işinin seni bu hale getirmesine izin veremezsin.
- Lütfen gitme. - Bu çöplükte yiyecek ne var?
Pek bir şey yok.
Dolaplara bir bak.
Dolaba.
Bu iğrenç.
Evet, dışarıda yiyeceğiz o halde.
Sana bir şey göstermek istiyorum.
Daha önce kimseye göstermedim.
P. Ovalle: 7 yıl, 80 gün, 19 saat
J. Catalano: 26 yıl, 37 gün, 13 saat
- Ne bu? - Bazı implantlarda hata var.
Gözün gördüğüyle zihnin gördüğü şekiller farklı.
S. Fleischman: 16 yıl, 58 gün, 9 saat
A. Boots: 33 yıl, 24 gün, 6 saat
- Hayal mi görüyorlar? - Evet, hayal.
Düşler, halüsinasyonlar. - Çok güzel.
Nereye gidiyorsun, Alan?
- Hadi halledelim şu işi. - Hayır, şimdi olmaz.
Orada biri var. Bu işi temiz halletmeliyiz. Karışıklık yok.
Temiz, kirli. Benim için fark etmez.
- Sen yapmak ister misin? - Evet, yaparım.
Selam.
Onu izlemen gerekiyor.
- Bunun nasıl olduğunu biliyor musun? - Hayır, hiçbir fikrim yok.
Dövmeler Zoe implantın etkisini...
...yok eden manyetik alan yaratıyor.
O andan itibaren ses ve görüntü kaydı engelleniyor.
Önce ses dövmesini yapacağız.
Bir hafta bekledikten sonra migrenin tutmazsa...
...görüntü dövmesini yapacağız.
Bütün suratıma yaptırmak zorunda mıyım? - Hayır.
Bütün yüzlerini kaplayan o çocuklar genç ve sinirliler.
- Ayrı mı istiyorsun? - Evet.
- Acıyacak mı? - Evet.
Fletcher? Ben geldim.
Sürekli gördüğüm rüya var ya.
Gittikçe gençleştiğim.
Onu yine gördüm.
- Seni mutlu ediyor muyum? - Evet.
- Kendimi mutsuz ediyorum ama. - Bu çok saçma. Çok komiksin.
Şu anda nasıl mutlu olmazsın?
Okuduğum ilk kitaplar çok acıklıydı. Niye çocuk kitaplarını bu kadar üzücü yapıyorlar?
J. West: 34 yıl, 114 gün, 5 saat
J. West: 35 yıl, 3 gün, 12 saat
J. West: 34 yıl, 61 gün, 20 saat
Bu şeyle diskleri oynatmak çok zor değil.
- Hiç zor değil. - Delila. - Kapa çeneni!
O benim eski erkek arkadaşımdı, piç herif.
Bu yüzden mi benimle olmak istedin?
Benden hoşlanacağının bir kanıtı mı? -Hayır.
Bu anlar bana aitler, Alan.
İyisiyle kötüsüyle bana ve ona aitler!
Sen kimsin ki onları benden alıyorsun?
Hayır! Hayır! Dokunma bana!
- Kimsin sen? - Lütfen, hayır.
- Kimsin sen, Alan? - Hayır! Hayır!
Bunu niye yaptın?
Benim!
Hala buradasın.
Alan, bunun işi bitmiş.
İmplantın kendisi parçalanmış.
Tanrı bile bu görüntüyü eski haline getiremez. Sen de biliyorsun.
O zaman başka bir hayata girmemiz gerek. -Tamam.
Nerede?
- Benim implantıma. - Ne?
Kafamdakine.
Sen de bir tane vurmak ister misin? Diğer herkes vurdu.
- Bunu hak etmiştim. - Çok daha fazlasını hak ettin, Hakman.
- Niye bize söylemedin? - Eye Tech'teki dosyaları bulana kadar ben de bilmiyordum.
Ailemin parasının buna yeteceğini düşünmemiştim.
- Anlaşılan almaları uzun sürmüş. - Nasıl olur da bilmezsin?
Çünkü bana söyleyemeden öldüler.
- Bundan hiç haberim olmadı. - Kuralları biliyorsun, Alan.
Bu bizim ana ilkelerimizden biri. ''Bir kurgucu Zoe implantına sahip olamaz.''
O görüntülere girmem gerek. Bunu hemen yapmalıyım.
- Bu mümkün değil. - Hayır, mümkün.
Daha önce sen yapmıştın. Taşıyıcı hala hayattayken görüntülere girme.
Evet, bunu ben yaptım.
Ve kadın bir daha kendini toparlayamadı. Bunu bir daha yapmayacağım.
Bir şeyin aklından hiç çıkmaması nasıl bir şey, biliyor musun?
Bir anı, küçük bir olay beni olduğum kişi yaptı.
Suçluluk duygusu beni perişan ediyor.
Ama şimdi bunu öğrenme şansım var ve bunu kullanmalıyım. -Hayır.
İçimize bir implant getirdin. Niye sana yardım edeyim?
Bunu kendim denersem öleceğim.
Ve kendim deneyeceğim.
Çok uzun zamandır arkadaşız, canım.
Kendini öldürmene izin veremem, değil mi?
Ama şunu bil ki bir daha asla görüntü kesemeyeceksin.
Evet.
Hayatının geri kalanını tepkisiz geçirdi.
Unutma, hiçbir şeyi diske kaydedemesin. Sadece seyredebilirsin.
- Hangi görüntüyü aradığını tam olarak biliyor musun? - Kesinlikle.
Beş dakikan var. Daha fazlası çok riskli.
A. Hakman: 51 yıl, 184 gün, 20 saat
A. Hakman: 12 yıl, 30 gün, 19 saat
A. Hakman: 10 yıl, 200 gün, 10 saat - Christie.
Onu hatırlıyorum.
A. Hakman: 10 yıl, 89 gün, 20 saat
Alan.
Neredeyse tamam. İşte bu.
A. Hakman: 10 yıl, 12 gün, 6 saat - Aşağıya inelim.
Yapma.
Bunda bir şey yok.
Bekle, geliyorum.
Hayır, bekle. Dur.
Artık pek sağlam değil.
Louis, lütfen dur.
- Hareket edemiyorum! - Hadi Louis, başarabilirsin.
Yalnızca birkaç adım kaldı.
Elimi tut!
Dur!
Alan.
- Süre doldu! Süre doldu! - Alan, çıkar şunu.
- Alan! - Alan!
Alan?
Ben iyiyim.
Ne kadar yaklaştığının farkında mısın?
Onu gördüm. Yardım etmeye çalıştım.
Geri dönmesini söyledim ama dinlemedi.
Düştü ama...
...nefes alıyordu.
Kan değildi. Boyaydı.
Şimdi hatırlıyorum.
Teşekkürler.
Bunu mu arıyorsunuz?
İmplant tarih oldu. Kendine başka bir mükemmel aday bulsan iyi olur.
Bannister'ın görüntülerini almayı ne kadar zaman planladım, biliyor musun?
- Kalp sorunlarından öldü. - Sorun bendim.
- Yoksa daha o bölüme gelmedin mi? - Galiba kimse gelemeyecek.
İyi biri olarak kalması daha iyi, değil mi Alan?
- Hepsi mi? - Hepsi.
Berbat bir kaza. Bazen Zoe implantları hasar görebiliyor.
Kocanızın hayatını geri getirme şansı yok. ''Yeniden hatırlama''yı ve...
- Ücretinizi alamayacaksınız. - Elbette.
Ve Charles hakkında kimseyle konuşmayacaksınız.
Ne yapılabilir ki? Böyle kazalar olur.
Belki de bazı şeylerin unutulması en iyisidir.
Belki de.
Isabel, beni korkuttun.
Isabel, canım, sorun ne?
Isabel?
Isabel, neyin...ne oldu, canım?
Isabel.
I. Bannister: 10 yıl, 181 gün, 8 saat
Arkadaş mı?
Evet, öyle bir şey.
Artık görüntü kesmediğini duydum.
Başka insanların hayatlarını yeterince gördüm.
- Dur, Alan. Gitmene izin veremem. - Şimdi ne var?
Laflar bana çabuk ulaşır.
Bir ''kurgucu''nun dövme yaptırdığını duydum.
O ''kurgucu''nun sen olduğunu söylediler.
İmplantı gördün. Parçalanmıştı. Bir işe yaramaz.
Sen. Bannister'ın görüntüleri yok oldu ama sen onun hayatını gördün.
Senin implantına kaydedildi.
A. Hakman: 51 yıl, 186 gün, 7 saat
Şuna bakar mısın?
A. Hakman: 10 yıl, 89 gün, 20 saat
Bir keresinde çok önemli bir toplantısı varken beni at binmeye götürdü.
Her gece yatmadan önce bana masallar okurdu.
Babanla konuşmak için geldiğimi annen söyledi.
- Baba. - Efendim, canım? - Yatağıma dönmek istiyorum.
İtalyan yemeklerine bayılırsın. Kadeh kaldıralım.
- Mutlu yıllar, Fletcher. - Teşekkürler, Alan.
- Alan, gazeteyi bırak. Hadi. - Hadi biraz neşelen.
Bu daha iyi bir şey için, Alan. Hayatının bir anlamı olacak.
Söz veriyorum.